Eerder bij SPARTACUS: VENGEANCE
Mijn vader ontbindt ons huwelijk ten gunste van meer veelbelovende kansen.
Is er niets meer tussen ons? - Enkel herinneringen.
De arena is tot de grond verbrand. Met veel Romeinen tussen de restanten.
Kan hij worden genezen? - Deze man is verder dan wat leven garandeert.
Zijn naam is Oenomaus en hij is meer dan gewone man.
Nog honderd meer lichamen uit de arena gehaald. Dit is gevonden tussen het puin.
De goden hebben me gestraft door mijn vader neer te slaan.
Het is niet genoeg. - Wat?
De enige reden dat je je vader niet vergezeld hebt is het kind dat in je groeit.
Huisslaven zullen nooit gladiatoren worden. We hebben strijders nodig.
Misschien is het tijd om de plannen richting Neapolis opnieuw te bekijken.
En zijn slavenschepen van overzeese oorlogen. - Je wil de haven aanvallen?
Spartacus: Vengeance ~ Sacramentum Vertaling: Chillywitch & RenHöek
Ik hou niet van regen. Noch gestoord te worden op onredelijk tijdstip.
Ik zal snel zulke zorgen laten verdwijnen.
En goed gecompenseerd om ogen te laten vallen op je laatste aanbiedingen,
voor de veiling...
De nood moet wel hoog zijn, om op zo'n avond te willen kopen.
Ik vrees dat de opkomende zon de hoop zou besprenkelen ermee.
Weinig tijd, veel munten.
Wat voor een slaaf komt in de buurt van je wens?
Ik heb een verlangen richting strijders. - Gladiatoren.
Ik heb Rome veel van zijn kampioenen geleverd.
Helaas nu de arena in Capua weg is,
is er minder interesse in mannen met zulke talenten.
Geluk voor mijn doel dan.
Kom. Laten we kijken hoe je verder kan helpen.
Excuses voor de stank.
Beesten uit het oosten van de Rhijn houden nogal van hun eigen stront.
Ik was van plan om ze geborsteld en geolied te krijgen voor veiling,
maar ik vreesde dat het weinig zou uitmaken voor hun natuurlijke geur.
En hoe zijn de vrouwen? - Net zo onplezierig als hun mannen.
Ik raad niet aan dat lustvolle handen geplaatst worden op...
Jullie lijden zal snel over zijn, Broeder. - Jullie spreken onze taal?
En ben van jullie bloed. Sta klaar, jullie zullen snel vrij zijn.
Ook die behaarde eikel verstaat onze taal.
Dood hem.
Sleutels, snel. Laat ze vrij.
Jouw mannen vechten goed.
Dit zijn niet mijn mannen. We volgen Spartacus.
Je komt niet uit ons land.
Doch was ik ooit geketend in kettingen door de Romeinen,
zoals jullie.
Een leed waar ik ze graag voor laat betalen.
Meer Romeins bloed vergieten? Alleen de gedachte al maakt me al blij.
Hij zegt dat ze met ons zijn.
Ga, Broeders. Van dit verdomde schip af.
Een gelukkig iets.
Dat we een schip bevrijden gevuld met jouw mensen.
De goden zijn ons gunstig gezind.
Niet langer hoeven we te luisteren naar die verschrikkelijke Galliërs.
Mercato sprak vol lof over je.
Een ernstige tegenslag dat zijn tong voor altijd zwijgt.
Zijn overlijden oorzaak dat ik voor u sta. - Overlijden?
Te aardige woorden voor hoe hij is weggehaald uit dit leven.
Bloed en hersenen bevlekkend op de Pulvinus
toen hij dacht te ontsnappen aan de toorn van Spartacus.
Iets dat dat dreigt veel onschuldige levens te consumeren.
We dachten dat jij verminkt lijk zou zijn, de uiteengetrokken balken van de arena je tombe.
De evenementen van de dag veroorzaakten dat ik zonder gezond verstand was.
Het is sindsdien terug. - En jij in onze straten.
Mercato mijn bestemming, zoals ik zei.
Wat betreft de zaak van munten, voor diensten geleverd op het zand.
Je werd ingehuurd om die stukken stront af te maken die Spartacus volgen.
Ik herinner niets van gevallenen vanaf jouw zwaard.
Het had gebeurd als Spartacus niet had verschenen.
En munten hadden tevens verschenen. Doch kan het verleden niet worden aangepast.
Ik ben zonder munten, Magistraat. Anders had ik niet teruggekeerd.
Voor je jaren van plezier tegenover de menigte in de arena.
Volg nu wat ooit nobel monument was, en verdwijn uit zicht.
Excuses, mijn Rudis raakte kwijt toen de arena neerviel.
Zonder dat... - Je gaat te ver.
Zieke winden hebben Capua weggeblazen van wat ooit een stabiele koers voer.
Neem de zaak verder op met Praetor Glaber.
Misschien kun je hem ook verleiden tot het geven van munten,
indien gevangen tijdens juiste stemming. - en tegenslag.
We hebben allemaal verlies meegemaakt van degene dicht bij ons.
Zelfs een senator van onze grote Republiek, een man die mijn vrouw vader noemde,
is weggerukt uit deze wereld door Spartacus en zijn bastaard bende.
En nu is geliefde Seppius gevallen
aan deze zwerende ziekte van oproer.
Vermoord door zijn eigen slaven,
die zelfs nu zichzelf hebben verborgen om Spartacus te vergezellen tegen ons.
We moeten extra waakzaam zijn in deze duistere tijden.
We moeten zelfs de zwakste schaduw aan het licht brengen
van verraad als hij aan ons onthult wordt.
Vanaf vandaag,
zal elke slaaf die de naam Spartacus durft te fluisteren
ter dood veroordeeld worden.
Zelfs degene die eigendom zijn van een Praetor van Rome.
Grijp haar.
Ik heb niets gedaan.
Spreek hem niet tegen. - Luister hoe ze smeekt.
Smekend met dezelfde tong die slechts gisteren Spartacus had geprezen ervoor.
Lof voor de slaven die Seppius vermoordden.
Lof gelukkig gehoord door trouwe vrouw.
Het is waar.
Ik hoorde haar erover praten.
Jammer dat ze maar één leven heeft om te nemen.
Laat dit dienen als waarschuwing
voor elke slaaf die tegen ons samenzweert.
Excuses. - Niet verdient.
Het was een domme poging.
Je bent op zoek je hoofd te verwijderen van je schouders.
Er zijn klappen die doden met minder moeite.
Dan zal ik ze leren.
Hij laat haar nooit alleen.
Spartacus wilde hem voor Neapolis, maar hij wilde haar niet alleen laten.
Alhoewel het waarschijnlijk het beste is om hem en Agron gescheiden te houden.
Naevia is gezegend zo sterk geliefd te worden. - Jij ook, door Spartacus.
Ik heb je geleerd nooit je dekking te laten zakken.
Zorg ervoor dat Naevia hetzelfde doet.
Ik achtte je in het hiernamaals. - Zoals ik jou.
Doch zijn we niet ontsnapt aan diepe wonden.
Iets wat duizend keer terugbetaald wordt aan de Romeinen.
Nu Oenomaus naast ons staan wederom.
Hij was een dwaas om zo lang weg te blijven aan jullie zijde.
Zulke dingen zijn verleden tijd. Laat ons gedachten keren naar toekomst.
En welke vreugden het moge houden.
Kom.
Laat ons met een omhelzing het Broederschap bezegelen.
Je hebt het onmogelijke gedaan.
We moeten het beklinken. - We hebben alleen water.
Is maar beter ook.
Sedulus is een dier als hij nuchter is. En als hij drinkt is hij een enorme eikel.
Onze kleine Nemetes spreekt verdomme de waarheid.
Onze gelederen zwellen. - We hebben meer wapens nodig.
Een zorg welke moet worden aangepakt.
Ik bemerk een zwaardere. Dit zijn allemaal Agrons mensen.
Onze krachten zijn verdubbeld in een enkele dag.
Met mensen die geen vreemde zijn van strijd en bloed.
En wie zullen ze volgen?
Ik bemerkte een zweem van beweging in je heupen dit keer.
Een subtiele stoot terwijl ik naar beneden ging.
Je begint het lekker te vinden, mijn lul in je?
Geef antwoord.
Ja... wat?
Ja, Dominus.
Heeft een man ooit zoiets zoets gehoord?
Je stem... je aanraking...
De warmte van je dijen...
Is het een wonder dat Quintus viel voor je toverspreuk?
Je overladend met genegenheid en geschenken.
Je noemt mij nu Dominus, in plaats van hem.
Het is enkel gerechtvaardigd dat ik je iets terug geef.
Hoe kom je aan zulke geschenken?
Ze zijn vrijwillig gegeven door de doden die ze niet langer nodig hebben.
Als deze kist vol is,
dan zal zijn waarde Ashur tot nog grotere hoogtes doen rijzen.
Doch voor iemand als jij...
Iets gekocht met munten...
Ik weet hoe dol Quintus was op de kleur. Ik wil dat je het draagt.
Zodat ik naar je mag kijken op het balkon...
wetend dat je van mij bent.
Het hart is diep verwond.
Als ik iets kan doen als troost, dan hoef je het slechts te zeggen.
Je neemt zijn mannen over? - Ja.
Ik had liever gezien dat hij ze vrijwillig had gegeven toen hij nog leefde.
Dan had Spartacus een verre herinnering geweest. En mijn broer nog naast me.
Als het enkel zo had geweest.
Mijn vader zou de wereld nog opluisteren.
En mijn slaaf had geen reden gehad om te worden gekruisigd.
Je broers mannen komen eraan. Kom.
Laat ons ze bekijken,
en ze verbinden aan het doel met eed van loyaliteit.
Opgelet.
Wees stil en let op.
Wie spreekt er namens jullie?
Ik spreek namens hun.
Jullie weldoener is van deze wereld gerukt door de schurk Spartacus.
Om hem tot zijn einde te brengen,
maak ik jou en je mannen dienstplichtig in het leger van Gaius Claudius Glaber.
Zeg het Sacrament, en verleen loyaliteit.
Ik, Octavius Tarsus, zweer namens Jupiter Optimus Maximus,
dat ik de Republiek zal handhaven en verdedigen.
Ik zweer dat haar vijanden mijn vijanden zijn en haar vrienden mijn vrienden.
Je hebt je oude kleur aangenomen. - Ik vrees dat het me niet meer staat.
en haar eer in al mijn gedachten, mijn woorden en acties.
Ik verpand mijn lichaam en leven aan de Republiek en zijn leger
onder het leiderschap van Praetor Gaius Claudius Glaber.
Zullen het er genoeg zijn? - Toegevoegd aan mijn eigen troepen, ja.
Het zullen er genoeg zijn om Spartacus voor het gerecht te brengen.
Ik zoek geen gerechtigheid. Ik zoek wraak.
De man die mijn broers leven ontnam moet op dezelfde manier sterven.
Met bloed en afslachting.
Namens Jupiter Optimus Maximus; dat zweer ik.
Namens Jupiter Optimus Maximus; dat zweren wij.
Zet jullie kamp op buiten deze muren. Salvius zal jullie bevelen geven.
En de dood van Spartacus.
Dank voor je vriendelijkheid. Weet dat ik het gewaardeerd heb.
Misschien is het verstandig dat je hier komt wonen.
Onder ons dak.
Ik vertrek in de ochtend naar mijn ooms villa in Pompeii.
Ik wil niet dat je op weg gaat met de dreiging van Spartacus nog aanwezig.
Ik zal je oom bericht sturen, als je troost vind in de gedachte.
Je aanwezigheid beidt veel troost.
Ik ben gezegend om me onder jullie te bevinden.
Kom. Laten we het regelen.
Was het niet kort geleden dat ik hem zwak vond?
Ik staar nu in zijn ogen en beef bij wat erachter ze loert.
Werk jezelf niet in een moeilijke situatie.
Jouw kind... - Is de enige reden dat ik nog leef.
Niets wat ik doe pleziert hem.
Hij martelt me om wat ik gedaan heb.
Thessala gekruisigd. Seppia uitgenodigd in ons huis.
Zoals hij naar haar kijkt...
Ik gooi mezelf van de kliffen als dit ons lot is.
Mijn hart zou volgen naar de rotsen beneden.
Ik kan zo niet leven. - Noch ik.
Ons laatste vlees.
Ik was vergeten hoeveel mijn soort verorbert bij feest.
Er is veel wat je ontglipt is de laatste tijd.
Je stuurde me om Neapolis te verkennen en een mogelijkheid te melden.
Hun schip bood het.
Waren er nog meer die hetzelfde aanboden? - Twee.
Eén uit Damascus. De andere Galliërs.
Nieuws wat ik graag had gehoord.
Mensen uit Damascus zijn laag van aard en lager in vertrouwen.
En Galliërs?
Ik wil deze gelederen niet gevuld zien met Galliërs.
Crixus... - Is een man met eer.
Ik zal je Broeders meenemen om te jagen als de dag aanbreekt,
om voorraad bij te vullen.
En peilen hoe we tezamen kunnen komen.
Vertel dat aan degene die normaal kunnen praten.
Zodat iemand onder ons hun gedachten weet.
Ze zullen een grote aanwinst zijn. Ik geef je mijn woord.
Eikel. Niets is gratis.
Ik hoorde dat je dood was.
Gedragen naar het hiernamaals met alle anderen die vielen in de arena.
Ik adem nog steeds.
Mijn buidel heeft echter een behoorlijke klap gehad.
Ik heb geen munten om dijen openen. - Ze kunnen mogelijk openen uit eigen wil.
Een mirakel zonder winst. Voor jou en je meester.
Herinner je je hoe het was om er één te hebben? Voordat je je vrijheid verkreeg?
Niemand is echt vrij. - Behalve Spartacus.
En degene die hem volgen.
Heb je hem gezien toen hij de arena aanviel? Hoe zag hij eruit?
Je hebt het over gevaarlijke dingen. - Ik ben niet de enige.
Er word gepraat onder velen onder ons over het vergezellen van zijn doel.
Er is geen doel...
enkel het leiden van onschuldige dwazen naar hun dood.
Je hebt geen munten dus?
Een paar Denarii voor doorgang weg van deze verdoemde stad.
Haal Spartaucs uit je gedachten, en kom met me mee.
De machtige Gannicus.
Het doet me vreugd, om je nog levend te vinden.
Met rijp aanbod neergestreken op schoot.
Excuses.
Het is onvergeeflijk tussen man en kut te komen, doch wil ik spreken met mijn Broeder.
Een verleidelijk wezen.
Uiteraard had je nooit gebrek aan de aandacht van mooie vrouwen.
Als je met me wil spreken, zeg het en ga weg.
De jaren hebben je geen beter manieren gegeven. - Noch jou tot beter gezelschap.
Ik geef je de raad tot voorzichtigheid.
Deze mannen komen van de hand van Praetor Gaius Claudius Glaber.
En wat ben jij? Zijn lul of kont?
Ik ben zijn wil.
Gebonden door plicht om orde te herstellen. - Door kleine meisjes aan het kruis te nagelen?
ledere slaaf die fluistert over Spartacus en zijn rebellen...
zal zijn plek naast haar vinden.
Ik interesseer me niet in fluisteren. Noch de wil van jouw Praetor.
Gedurfde woorden. Voor een slaaf.
Je vergist je in me. Ik ben een vrij man.
Ik was ook aanwezig op het zand toen je een God van De Arena werd.
Het was een schouwspel om nooit te vergeten.
Gannicus, die twintig gladiatoren overtrof in de Primus op de openingsdag.
En zijn beloning? De Rudis.
Een houten zwaard gekerfd met inscriptie van zijn overwinningen.
Bewijs van vrijheid, opgeëist door geliefde menigte.
Laat maar zien.
Ik ben er zeker van dat ze gretig zijn om hun ogen op zulk zeldzaam wonder te leggen.
Je hebt het niet bij je? - Je weet dat ik dat niet heb.
Zoals ik weet dat de Praetor zeer blij zal zijn met de aanwezigheid van jouw gezelschap.
Ik vind het verrassend dat je nog steeds op deze wereld bent.
Te meer dat je het niet wijs vond je eerder te laten zien.
Excuses.
Gannicus was altijd al een man van weinig woorden.
Doch bevoorrechte hij de Magistraat met volledige zinnen,
zoals mij verteld is.
Ik was enkel op zoek naar afhandelen van zaken. - Je richt te laag.
Spartacus gooit de Arena bovenop je, en toch sta je hier.
Een Feniks uit zijn as herrezen. - De goden hebben hem echt gezegend.
Zoals ze mij nu zegenen, met zijn aanwezigheid.
Ik was aangedaan door de reactie van de menigte, toen je het zand betrad.
Het aanzwellen van hun stemmen, jouw naam inluidend.
De lucht vullend met hoop.
Zelfs aangetast door bloed en plaag,
kan zoiets van waarde zijn.
Jouw rudis. - En zijn prijs?
Een simpele eed. Omhul jezelf met mijn bevel.
Lucretia was ook ooit slachtoffer van Spartacus.
Doch staat nu als krachtig symbool, gebruikt om verspreidende zorg te kalmeren.
Ik zou je er graag aan toevoegen.
Een voormalig slaaf van het Huis van Batiatus,
nu gezworen om gerechtigheid tot dwalende Broeders te brengen.
Het lijkt erop dat je er al zo eentje hebt.
Ashurs talenten staan in de schaduwen.
Ik wil je in glorieus licht laten zien vooraan mijn troepen.
Richting het gebrul van de menigte wederom.
En als ik niet langer naar zulk geschreeuw hunker?
Je bent een vrij man. Jouw lot is je eigen.
Ik zal over een paar dagen weer iemand naar je sturen.
En verwacht redelijk besluit wat je vergezeld.
Vergeef me, Praetor, maar Gannicus is net te vertrouwen.
Hetzelfde ooit van jou gezegd. Doch hier sta je.
Laat één van je mannen hem volgen.
Als Gannicus Capua probeert te verlaten, kruisig hem dan.
Is er geen andere manier? - Je had gelijk over Gaius.
De man die hij was brandt niet meer vanachter zijn ogen.
Hij kan niet worden overgehaald door woorden of zachte aanraking.
Slechts bloed kan ons nu bevrijden.
Het zal maar even pijn doen.
Doe je jurk omhoog.
Een slavenschip werd overvallen.
Het droeg gevangenen die gepakt waren ten oosten van de Rhijn.
Krijgers. Om Spartacus doel te steunen.
Een logische conclusie. - Stuur mannen naar Neapolis.
Ondervraag iedereen die mogelijk gezien heeft waar ze heen gingen na bevrijding.
Haal de medicus. Snel.
Wat is er met haar gebeurd?
Het is een teken van de goden.
Eén gedragen door het kind wat nog geboren moet worden.
En de betekenis?
Jouw erfgenaam zal sterven als het verblijft in een stad
vervloekt met bloed en angst.
Ik zal haar naar Rome laten vervoeren zodra ze kan.
Met vertrouwde bewaker om altijd op haar te letten,
tot ik terugkeer.
Ik zal haar vergezellen en voor haar zorgen.
Excuses, Praetor.
Lucretia is een goede vriendin van uw vrouw, doch biedt meer troost aan Capua.
Ik vrees dat de mensen tot wanhoop zullen vervallen,
zonder haar aanwezigheid.
Wijze raad.
Laat weten dat je morgen naar de markt komt.
Stel de stad gerust en verzeker ze dat de goden mijn pogingen begunstigen.
We hebben degene getraind die bevrijdt zijn.
Doch niemand onder ons droeg ooit de titel van Doctore.
Ik weet niets van soldaten en oorlog. Ik ken enkel de wegen van een gladiator.
Ik kan geen feller leger bedenken, zorgvuldig geïnstrueerd.
Open hun ogen wat een man kan doen als een doel gegeven is.
Zoals je de mijne hebt geopend.
Ik ga jagen met Agron en zijn mensen, om ze beter te leren kennen.
Ik zal je helpen als ik terugkeer.
Ik vrees dat je alleen jaagt. - Agron vertrok met de anderen voor de ochtend.
Je jaagt zonder mij, terwijl je mijn bedoeling wist.
Ze waren wakker voor de zon er was, en gretig om voordeel uit vrijheid te halen.
Wij gebruiken de dag, terwijl jullie bij jullie vrouwen liggen.
Zodat ze het verstaan.
Wij jagen, vangen vlees. - En Romeinse drank.
Ik wist niet dat dit woud gevuld was daarmee.
Hoe kom je hier aan?
Een wagen op de weg...
Je viel aan op de weg zo dichtbij onze positie? Zonder goede wapens?
Niemand gezien. Allemaal dood.
Laat we feest vieren.
We laten deze amrzalige schijtbakken hoe je hem erin steekt.
Fijn dat ik mijn leven riskeerde voor hun.
Ze brengen ons goede kracht. - Ze brengen ons niets behalve ontdekking.
Laat de Romeinen komen.
Ik ben moe van het verstoppertje spelen als bange konijnen.
We zijn niet klaar voor een directe aanval. - lets wat zelfs een kind kan zien.
Dit kind redde je uit de arena. En vult onze rangen met krijgers.
De pup vond slechts een roedel wilde honden.
Die nooit een verdomde Galliër zullen volgen.
Excuses voor mijn vertrek zonder jou.
Ik twijfel over de oprechtheid van de jongen.
Laten we eten met onze nieuw Broeders. En pogen dit recht te zetten.
Moge de goden u zegenen...
Er zijn veel gesprekken onder ons om ons aan te sluiten tot zijn doel.
Kende je haar?
Een dwaas meisje.
Die te luid sprak over dingen die ze beter kon laten.
De stad is gevuld met oren voor het opvangen van fluisteringen van verraad.
Het is gevuld met ogen ook...
Tracht de stad te verlaten en schaar je aan je vriend zijn zijde.
Ik ben jouw slaaf niet.
Ik zal niet buigen voor je bedreigingen.
En dat wil ik ook niet. - Het orakel van de verdomde raadsels.
Spreek in normale woorden.
Ik zag iets in je ogen toen je tegenover Glaber stond.
Ik zag iets verder dan de man die zijn keuzes afweegt.
De goden hebben je gezegend met de gave in mijn gedachten te zien, nietwaar?
Meer zoals zij zullen sterven. De schuldigen en de onschuldige.
Er zal geen verschil zijn éénmaal gevangen tussen Glabers toorn...
en Spartacus wraak.
Wat wil je dat ik doe?
Het aanbod aannemen en me keren tegen hen die ik eens Broeders noemde?
Ik wil dat je het leven eindigt van Gaius Claudius Glaber.
Hij is wanhopig om Spartacus leven te nemen.
Zo verteerd...
dat hij nu een grotere bedreiging is dan de Thraciër zelf.
Wat voor verschil zou het maken?
Rome stuurt slechts een ander voor hem in de plaats.
Spartacus verwijt Glaber de dood van zijn vrouw.
Verwijder hem van de wereld en de schaal van bloed komt in balans.
Spartacus zal van Rome wegtrekken.
Geen leven zal meer worden verspild. Aan beide kanten.
Glaber eigen vrouw vertrekt deze avond naar Rome.
Tezamen met haar de helft van zijn bewaking om haar veilig naar de stad te brengen.
Ik kan degene die achterblijven afleiden om ingang te krijgen tot de villa...
een gelegenheid voor één man om Glabers leven te nemen in zijn slaap.
Spartacus zal de schuld krijgen.
Je bent gek geworden. - De hele wereld ontglipt de reden.
Ik zoek een weg tot herstel.
Maak jezelf vrij van Ashurs mannen.
Als de maan op zijn hoogst staat zorg ik voor een vrije weg.
Kies om het te volgen.
Of zie legionen vallen door zinloos lijden.
Trek zijn verdomde lul eraf.
Als jij drinkt... sta je Sedulus zijn grofheid te na.
Ik sta verdomme geen enkele man... in wat dan ook te na.
Jouw mensen, ze geven vrolijkheid.
Niet iedereen is zo uitgelaten.
Ik daag je uit om te vechten, Broeder.
Misschien doden ze elkaar en geven ze een echte reden tot feest.
Jij bent een onmogelijke man.
lets wat je altijd al wist. - En koos te negeren.
Om de betere man te zien onder zijn fouten.
Ik stoot en ik draai, trots op mijn staal
Vrees niet mijn zwaard doch mijn pik in je keel.
Zing met me, mijn donkere Broeder.
Ik ken je woorden niet. - Lugo zal het leren.
Oenomaus voelt zich overvallen.
Het zijn rumoerige mensen. - Soms is wijn en dwaasheid nodig.
Om een sterkere band te smeden.
Zing met me. - Nu is niet het moment hiervoor.
Is het dat ooit?
Ik probeer drank te ontfutselen van Lugo om samen te delen.
En daarbij... Oenomaus helpen te ontsnappen.
Ik trachtte hem te overtuigen je te laten meekomen.
Hij is onverbiddelijk.
Het is niet iets wat uitmaakt.
Wat je voor me deed...
Ik zou willen dat we nooit zouden scheiden.
Je vind me weer in je armen. Eerder dan verwacht.
Ik overtuigde Gannicus om Gaius voor altijd te verwijderen van je zorgen.
Als het gedaan is maak ik rumoer...
en zorg dat Gannicus hem volgt naar het hiernamaals.
Het is tijd.
Je zal gemist worden.
Dit is geen nacht om water te drinken.
Wijn. We delen.
Dank, maar Crixus wacht.
De Galliër, ja.
Ik zie zijn ogen op me. Geen liefde.
Hij heeft tijd nodig. - En drank.
Ik zal het hem zeggen.
Vertel hem, ik mag zijn ogen niet. Jouw ogen zijn beter...
Laat me er langs.
En nu zal ik je ombrengen...
Sedulus. Houd op.
Kalmeer jezelf.
Genoeg.
Is dit wat jullie zijn?
Beesten... eisend om geslacht te worden?
Wij gaven jullie vrijheid. Jullie betalen terug met bloed en oneer.
Als jullie niet tussen ons kan staan als vertrouwde Broeder...
als jullie mijn bevelen niet kunnen volgen...
vertrek dan nu of volg Sedullus in de dood.
Ik volg Spartacus.
En noem niemand mijn gelijke die hetzelfde doet.
De man die Sedullus doodde...
is groot krijger.
En Lugo volgt.
Praetor, dringende zaken.
Gannicus heeft zijn keuze gemaakt.
Quality Over Quantity ®eleases Vertaling RenHöek & Chillywitch